English Arabic
به شمس توس خوش آمدید. / ثبت نام کنید / ورود
    
 

اشعار رضوی

 

 

           

اشعار رضوی17 

قضا بس تیز چنگال است و سندان خاى دندانش
ندانم غیـــر تسلیم و رضا کس مــــرد میدانش
قضا تیریست صیــد افکن پلنگ آویز و پیل اوژن
ولى بر آهـــوى دشت رضــا کُند است دنـدانش
قضـــا تیریست جوشـــن دروگر داوود جوشن‌گر
همى بـــا اسپر دست رضا مــــوم است پیکانش
قضــا را پادشاهى داد یـــزدان بــر همه گیتــى
چو سلطان گشت بــر گیتى رضا را کرد سلطانش


اشعار رضوی16

میلاد گل به فصل بهـاران خجسته بــاد

آواز دلنــــواز هـــزاران، خجستـه بــاد

در گلشن همیشه گل‏ افشـان سرمـــدی‏

رقص نسیم و جوش بهاران خجستـه بـاد

سر زد ز آسمان یقیـن کــــوکب رضـــا

این مژده بر شکسته حصاران خجسته باد

شـــد جلوه ‏­گر ز مشرق جان آفتاب عشق‏

باران نــــور، در شب یاران خجسته بــاد

سیراب شـــد کویر دل از چشمه ‏­سار نـور

بردشت تشنه، ریــزش باران خجسته بـاد

بشکفته بر لبان ظفــر، غنچه ‏های فجـــر

ای میــر عشق، فتح سواران خجسته بـاد

شـب را شکست جـاده ­ی شبگیـــر آفتاب‏

گلبانگ نوش نوش خمــاران خجسته بـاد

میلاد مهـــــر هشتم دین، حجت خـــدا

بر پیر پرخروش جمـــــاران خجسته بـاد

 


اشعار رضوی16 

در بنـــد هواییــم، یــا ضامــن آهـو!

در فتنــه رهـاییم، یا ضامــن آهـــو!

بی ­تـــاب و شکیبیم، تنهــا و غریبیـم

بی سقف و ســراییم، یا ضامن آهـــو!

عریانی پاییـــز، خامــوشی پــــرهیز

بی برگ و نواییم، یا ضـــامن آهــــو!

سرگشته ‌تر از عمــر، برگشته ‌تر از بخت

جویــای وفاییم، یـا ضامــن آهـــــو!

آلـــوده‌ ی بـــدنام، فرســـوده ‌ی ایــام

با خـــود به جفاییم، یا ضـامن آهـــو!

آلــــوده مبــــادا، فرســــوده مبــادا

ایـــن گــونه که ماییم، یا ضامـن آهو!

پوچیم و کم از هیچ، هیچیم و کم از پوچ

جز نــام نشــاییم، یــا ضامــن آهـــو!

ننگینــی نامیــم، سنگینـــی ننگیـــم

در رنـــج و عناییــم، یا ضــامن آهــو!

بی­رد و نشانیــم، از دیـــده نهـانیــــم

امـــواج صداییـــم، یا ضــامن آهـــو!

صیــــد شب و روزیم، پابنــد هنوزیـم

در چنـــگ فناییم، یا ضـــامن آهـــو!

چندی­است به تشویش، با چیستی خویش

در چـــون و چراییم، یا ضــامن آهــو!

با دامنـــی اندوه، خامـــوش‌ تر از کـوه

فریـــاد رساییم، یا ضـــامن آهـــــو!

مجبــــور مخیّر، ابـــــــــداع مکـرر

تقــــــدیر قضاییم، یا ضـــامن آهـو!

افتاده به عصیان، تـــن داده به کـفران

آلــــــوده‌رداییم، یـا ضامــن آهـــو!

حیـران شده ‌ی رنج، طـوفان‌زده ‌‌ی درد

دریــــــای بکاییم، یا ضامن آهـــو!

تو گنـــــــج نهانـی، ما رنج عناییـم

بنگـــــر به کجاییم، یا ضامن آهــو!

با رنــج پیاپی، در معرکـــــــه ‌ی ری

بی قــدر و بهاییم، یا ضامن آهـــــو!

نه طالع مسعود، نه بانگ خـوش عـود

زنـــدانی ناییــم، یا ضامن آهـــــو!

در غربت یمـگان، در محبس شــروان

زنجیر بــه پاییـــم، یا ضامن آهـــو!

رانـده ز نیستان، مانـــده ز میستــان

تا از تــو جداییـم، یا ضــامن آهـــو!

ســودای ضـرر ما، کالای هـــــدر ما

اوقـــــات هباییــم، یا ضامن آهـــو!

دل ‌خسته و رستــه، از هر چه گسسته

خواهــان شماییم، یا ضامـن آهــــو!

روزی بطلب تـا، یک شب به تمنـــــا

نزد تــــو بیاییم، یــا ضامـن آهـــو!

در صحن و سرایت، ایـــوان طــلایت

بالی بگشاییـــم، یا ضــامن آهــــو!

با ما کــــرم تــو، ما در حــــرم تو

ایمن ز بلاییم، یــا ضــامن آهــــو!

چشم از تو نگیریم، جـــز تو نپذیریم

اصـــرار گداییم، یـــا ضامن آهـــو!

در حسرت کویت، بـــا حیـرت رویت

آیینه‌لقـــاییم، یـــا ضـــامن آهــو!

مشتاق زیارت، تـــا جبــهه‌ ی طاعت

بر خاک تو ساییم، یا ضامن آهــــو!

گو هر چه نباید، گو هر چــه ببایــد

در کــوی رضاییم، یا ضامن آهــــو!

آیـــا بپذیــری، مـــا را بپذیــــری؟

در خوف و رجــاییم، یا ضامن آهـــو!

مِهر است واگر قهر، شهد است واگر زهر

تسلیم شماییـــم، یا ضــــامن آهـــو!

فریـادرسی تـــــو، عیســی‌نفسی تــو

محتاج شفاییـــم، یــا ضـامن آهــــو!

هــر چنـد گنــه‌ کار، هـــر قدر سیه ‌کار

بی­ رنگ و ریاییــــم، یا ضامن آهــــو!

ما بنده ‌ی درگـــاه، در پیش تــــو، اما

در عشـــق خداییـــم، یا ضامن آهــو!

در رنـج و تباهی، وقتـــی تـــو بخواهی

آزاد و رهـــاییم، یـــا ضـــامن آهـــو!

ای چشمه‌ ی خورشیــد، مهر تو درخشید

در عیــن بقاییــم، یا ضـــامن آهــــو!

مــا همسفر شــــوق، فریادگـرشــــوق

آوای دراییــم، یــا ضــــامن آهـــــو!

همخانه‌ ی شبگیـــر، همسایــــه تأثیـر

پرواز دعاییـم، یــــا ضامـــن آهـــــو!

همراز بـــه خورشید، دمساز به ناهیـــد

در شـــور و نواییــم، یا ضـامن آهـــو!

هم ‌صحبت صبحیــم، هم ‌سـوی نسیمیم

هم‌ دوش صباییم، یـــا ضــامن آهـــو!

مــا خــــاک ره تــو، در بارگــه تـــو

گویــای ثناییــم، یــا ضــامن آهـــو!

سوگند الستیم، پیمــــان نشکستیـــم

در عهد «بلی»ییم، یــا ضــامن آهــو!

یــار ضعفا تـــو، خـود ضــامن ما تــو

مــا اهـل خطاییــم، یا ضــامن آهــو!

هم مسکنت مــــا، هــر مـرحمت تـو

مسکیـن غناییـم، یـــا ضامــن آهـــو!

از فقــــر سرودیــم، یـا فخــر نمودیـــم

فخــــر فقــراییـــم، یــا ضــامن آهــو!

نــــه نقــل فلاطون، نــه عقـل ارسطــو

جویـای هــــداییم، یــا ضـامن آهــــو!

هنگامه ‌ی وهــم آن، کجراهــه ‌ی فهم این

ما اهـــل ولاییـــم، یا ضامــن آهـــــو!

از گوهـــر پاکیــم، از کوثـــــر صافیــم

فرزنـــد نیاییــم، یـــا ضامــن آهـــــو!

چاووش شب رزم، ســـرجـــوش تب رزم

شــــوق شهــداییــــم ، یا ضامن آهــو!

ایمــان بــه تو داریـــم، یونــان بگذاریـم

تشــریک‌زداییــــم، یـا ضامن آهــــــو!

منشــور نشابــــور، ســــرسلسله‌ی نــور

با حکمت و راییــــم، یا ضامــن آهــــو!

تــــو راه مجسّـــم، گــــر راه بــه عالم

جــز تـــو بنماییـــم، یــا ضامن آهـــو!

تــا صــــور قیـامت، بـــا شــــور ندامت

شایـــان جزاییــــم، یــا ضامن آهــــو!

همراهــــی استـــاد آگـــاهی ‌مـــان داد

کز تــــو بسراییــــم، یا ضامن آهـــــو!

این بخت سهیل­است،کش سوی تومیل­است

در نــــــور و ضیاییــم، یـا ضامن آهـــو!

زین نظـــــم بدایع، ویـن اختــــر طالــع

اقبـــــال‌ هماییــــم، یا ضامـــن آهــــو!


اشعار رضوی15  

 

ای حاجت محتاج ترین ها آقا

ای ذکر دخیل بستنم یا آقا

یک لال کنار پنجره فولادت

یک دفعه صدا میزند آقا... آقا...


اشعار رضوی14 

 

من خادم خادمان درگاه رضا
درگاه عطا و کرم و جود و سخا
درگاه امام هشتمین طور لقا
سلطان سریر ارتضا نور خدا
____________________________
ما عبد حقیر حضرت مولاییم
در خط ولا ثابت و پابرجاییم
در روضه او اگر چه کم از موریم
از دولت لطف و کرمش آقاییم
____________________________
ای گشته به زندان حوادث محبوس
افتاده به خاک غم و محنت، مأیوس
خواهی تو اگر نجات از بند بلا
شو ملتجی از صدق به شاهنشه طوس
____________________________
ما را به سر از لطف تو افسر باشد
هر روز ز بگذشته نکوتر باشد
هر کس به ولای تو سرافراز شود
پایش به سر گنبد اخضر باشد 


اشعار رضوی13 

عاشقان را کو پناهی غیر توس؟

ای دل من آتشیـــن آهـــی برآر
تا بسوزی دامـــن ایــــن روزگار
روزگـار مــــردمی ‌هــا ســوخته
چهره‌ی نامــردمـی افــــروخـته
کینه‌ها در سینـــه‌ هـا انبــاشتـه
پرچــــم رنگ و ریـــا افــراشته
دشت سبز اما ز خـار و کــاکتوس
وز تبر شــد هیمــه عود و آبنوس
آب دریا تن به مـوج کف سپــرد
مـوج دریـا اوج را از یــاد بــــرد
جان‌ به ‌لب شد از ریاکاری شــرف
خوب بودن مرد و بودن شد هدف
آب هم آییــنه را گم کرده اسـت
سنگ در دل‌ها تراکم کرده است
تیرگی انبوه شـــد پشت سحــر
صبح در آفاق شب شـد دربــه‌در
نغمه‌ های عشق هم خــاموش شد
این قلندر بـاز شــولاپوش شــد
ارغوان روی او کــــم‌رنگ شــد
پرنیانش هم‌نشین سنـگ شـــد
خاک را از خار و خس انباشتنـد
یاس را در کرت شبـدر کاشتنـد
نامــرادی را دوا در کـــار نیست
مـهر دارو در دل بــــازار نیـست
گـر دلی مجروح گردد از جفـــا
نیست گلخندی که تا یابد شفـا
نسخه‌ای نو در فـریب آورده‌انــد
بوسه، دارویی که پنهان کرده‌انـد
در دل ایــن روزگار پرفـســـوس
عاشقــان را کو پناهی غیـر توس
ای شفــابخش دل بـیمــار مـــا!
چاره‌ای کـــن از نگه در کار مـــا
خیل صیـــادان که در هر پشته‌اند
آهوان دشـــت‌ها را کـشتــــه‌اند
تا نـهد دل در رهت پــا در رکـاب
اشک پیش افتاد و دل را زد به آب

 


اشعار رضوی12 

برگشتـــه‌ ام امشب به خــود از راه نشابور

شیرین دلکم یک دو دهن شوربخوان، شور

ای ســـورۀ اعراف من، ای قبلـۀ هشـتــم

در ظلمت من پنجـره‌ ای بـاز کـن از نـــور

ای طـــوس تـو میقات همــه چلّه نشینان

آبی تری از نـــور، درخشان ­تــری از طـور

از شهــــر سنـابـاد برایـــم کفــن آریــد

امّید کــــه با نام تـــو سر بـرکنم از گـور

در حادثه مـوسای بـه هوش آمـده ماییـم

سبحانک یا نــورتر از نـــورتر از نـــــور!

------------------------------------------

خراسان در خراسان نور در جان تو می ‌چرخد

مگر خورشید در چاک گریبان تو می‌ چرخد؟

خراسان مُهر دریا می‌ شـــود با گام‌ های تــو

به دست ابرها تسبیح بـــاران تــو می ‌چرخد

اگر شوق وصالت نیست در آیینـــه ‌ها، درها

چرا آیینه در آیینه، ایــوان تــو می ‌چــرخد

طواف عاشقان هم بر مـدار چشم ‌های توست

سماع صوفیان هم گــرد عرفان تو می ‌چرخد

به سقّاخانه‌ ات زیباست رقص کاسه‌ های نــور

در این پیمانه، آن پیمانه، پیمان تو می‌ چرخد

بیابان در بیابان گرگ شد، هـــر کوه، صیّادی

چقدر آهوی زخمی در شبستان تو می‌ چرخد

در ایـــن آدینه لبریز از آغاز گل، شاعـــــر!

شروع تازه ‌ای در بیت پایان تـــو می ‌چرخــد


اشعار رضوی11 

دلم امشب برای تو هوایی است

سکوت من ز درد بی نوایی است

الا ای یوسف شهر خراسان

دلم بی تاب اسماعیل طلایی است

 


اشعار رضوی10 

دین را حرمیست در خــراسان                                   دشــوار ترا به محشــر آسان
از معجـزهاى شــرع احمـــد                                     از حجّــت‌ هــاى دیـن یزدان
همواره رهش مسیــر حاجــت                                  پیوستـه درش مشیــر غفران
چون کعبه پر آدمى ز هر جاى                                   چون عرش پر از فرشته هزمان
هــم فرّ فرشته کــرده جلوه                                     هـم روح وصـى درو به جولان
از رفعــت او حـریم، مشــهد                                     از هیــبت او شــریف، بنیـان
از دور شــــده قــــرار زیــرا                                       نزدیک بمانده دیـــده حیران
از حـــرمت زایــران راهـــش                                     فـــردوس فـــداى هر بیابان


اشعار رضوی9  

دیـده فرو بستـه‌ ام از خـــاکیـــان                                                تا نـــگـرم جــــلوۀ افـــلاکیان
شایــد از این پــرده، نـدائى دهند                                                یک نفســــم، راه به جائى دهند
اى که بر این پرده خــــاطر فریب                                                 دوختـــه‌اى دیدۀ حسرت نصیب

آب بــزن، چشــــم هوسـناک را                                                  با نـظــر پـــاک ببین، پـــاک را
آنکه در این پرده، گذر یافته است                                                چون سحر از فیض، نظر یافته است
خوى سحــر گیـر و نظر پاک باش                                                 راز گشــاینــدۀ افـــلاک بــاش

 


اشعار رضوی9 

حال همه ی ستاره ها بد می شد

یک دسته کبوتر از دلم رد می شد

وقتی که دلش هوای باریدن داشت

هر جا که نشسته بود مشهد می شد

 


اشعار رضوی8 

سـتلامٌ عَلــى آلِ طــه و یاسیـن                                       ســلامٌ عَلــى آلِ خَیْــر النّبییــن
ســلامٌ علـــى روضَةٍ حَــلَّ فیـها                                        امــــامٌ یُباهى بِهِ المُلْکُ و الـدّین
امـام به حق شاه مطلق که آمـــد                                     حریـم درش قبله‌گــاه ســلاطین
شـه کـاخ عرفان، گل شاخ احسان                                   دُرِ دُرج اِمــکان مــه بـرج تمکین
على بن مـوسى الرّضا کز خــدایش                                  رضا شد لقب چون رضا بودش آیین


اشعار رضوی7 

همیشه از حــرمت، بـوی سیب می ­آیـد

صـدای بــال ملائک، عجیب می­ آیـــد!

سـلام! ضامــن آهــــو، دل شکسته من

بـه پای­ بــوس نگاهت، غــریب مـی ­آیـد

نگاه زخمــیِ تو، تا بقیـــع بــارانی­است

مگر ز سمت مدینه، طبیب می ­آیـد؟!..

به پـــای در دلت، ای غریبـــه تنهـــا

علی(ع) ز سمت نجف، عن­ قریب می­ آیـد

طلای گنبد تو، وعده گاه کفتــرهاست.

کبوتـر دل مـــن، بــی ­شکیب می ­آیــد

برات گشته به قلبم مُـــراد خواهـی داد

چرا کــه نــاله «امّن یُجیب» مـی ­آیــد


اشعار رضوی6 

کوی رضا